"Twilight" en "Men at arms".

Gisteren heb ik Twilight uitgelezen. Het verhaaltje is flinterdun, maar het leest heerlijk weg. Ik heb me later vertellen dat het in latere delen (met name deel 4) beter wordt, dus wie weet ga ik die ook nog wel lezen.

Ik ben echter meteen doorgegaan met Men at arms(/Te wapen) van Terry Pratchett uit de Schijfwereld / Discworld serie. Vorig jaar ben ik helemaal opnieuw de reeks gaan lezen, omdat er op de ff-leesclub een discussie loopt. Elk deel wordt apart besproken. Omdat ik vorig jaar de eerste delen niet in het Nederlands te pakken kon krijgen (De OBA had nog schaarse exemplaren, en de reeks was nog niet op nieuw uitgekomen) ben ik ze in het Engels gaan lezen.

De Schijfwereld is een universum op zich: een platte wereld die op de rug staat van vier reusachtige olifanten, die op hun weert op het schild staan van de schildpad A'tuin de Grote, die langzaam door het heelal zwemt. Er zijn inmiddels meer dan dertig delen uit (die ik nog lang niet allemaal gelezen heb). Voor meer informatie verwijs ik graag naar Wikipedia, naar L-space (een wiki over Discworld) of naar de website van de auteur. In de Engelstalige Wikipedia heeft de Schijfwereld/Discworld overigens een eigen Portal.

Maar goed... Men at arms!

'Be a MAN in the City Watch! The City Watch needs MEN!'

But what it's got includes Corporal Carrot (technically a dwarf), Lance-constable Cuddy (really a dwarf), Lance-constable Detritus (a troll), Lnace-constable Angua (a woman ... most of the time) and Corporal Nobbs (disqualified from the human race for shoving).

And they need all the help they can get. Because they've only got twenty-four hours to clean up the town and this is Ankh-Morpork we're talking about...

Ik heb genoten van dit deel, dat vlotter wegleest dan Small gods en Lords and Ladies. Er zijn enorm veel verwikkelingen, maar de personages spreken wel weer heel erg tot de verbeelding. Samuel Vimes van de Ankh-Morpork City Watch is echt een van mijn favoriete personages ooit. Een soort oerpolitieman, een brombeer met het hart op de juiste plaats en feilloos instinct. Hij is tegelijkertijd ook een soort parodie op elke tv politieagent uit populaire films en series (inclusief een drankprobleem). Samuel Vimes doet me ook altijd aan Dirty Harry denken, ook al is hij een stuk minder gewelddadig dan laatstgenoemde. Hoewel: You've got to ask yourself one question: "Do I feel lucky?" Well, do ya, punk? is iets wat Sam Vimes ook zou kunnen zeggen....

Mijn volgende boek wordt De prins op het verkeerde paard van Jill Mansell. Voor mijn categorie 'romantiek' van de 999-uitdaging.