Leeservaring - Het woud der verwachting

Inmiddels heb ik Het woud der verwachting bijna uit. Een geweldig boek: Het geeft een goede beschrijving van het middeleeuwse Frankrijk en de machtsverhoudingen in het middeleeuwse Europa. Ik heb als kind Geef me de ruimte van Thea Beckman gelezen, dus ik wist wel een klein beetje van de honderdjarige oorlog, maar door dit boek leer je ook weer iets nieuws. Je krijgt de indruk dat Frankrijk een periode van honderd jaar krijgsheren à la Soedan of Somalië er op heeft zitten. Wie de meeste wapens heeft is de baas en de burgerbevolking zit daartussen in de knoei. De eigenlijke regering heeft nauwelijks macht.


Ik had voortdurend een beetje medelijden met de hoofdpersoon - Charles d'Orléans: Hij wordt geboren als hoofd van een groot huis, voortbestemd om een grote rol te spelen en altijd komt er iets tussen. Charles is er eigenlijk ook helemaal niet geschikt voor - zijn broers ook niet. Zijn halfbroer Dunois weer wel, maar die komt door zijn afkomst - de bastaard van Orléans - niet in aanmerking! Het is een man die eigenlijk het gelukkigst is als hij in een kamertje kan zitten dichten - en pas op het laatst lukt dat ook echt.


Naast dit boek lees ik Cartomancy van Michael Stackpole, uit de reeks Age of Discovery (deel 2):











Ik ben al aardig ver, maar ik zet dit niet op mijn 999 - lijstje, want het is een deel 2. Ik wil op mijn 999-fantasylijst alleen eerste delen uit series en boeken die op zichzelf staan. Anders is het ook veel te gauw vol. Cartomancy is mijn treinboek (handig formaat). Voor 999 ga ik een thriller lezen: Four to score - van Janet Evanovich. Een fijn ontspannend boek met in de hoofdrol het personage Stephanie Plum, een vrouwelijke premiejager. Even mijn hersens uitschakelen. In de categorie non-fictie lees ik - 3e poging - Je ongekende vermogen van Anthony Robbins. De NLP-"bijbel".