Rumo & de wonderen in het donker

Dit weekend heb ik Rumo & de wonderen in het donker van Walter Moers uitgelezen. Het verhaal speelt zich af in het fictieve Zamonië net als Stad van de Dromende Boeken, waar ik enorm van heb genoten.

Zolang Rumo als jonkie op de boerenhoeve van de 's Verrenzandse dwergen verblijft, wordt hij door iedereen vertroeteld. Maar cyclopen doen een inval en voeren alle bewoners in een zak af naar een grot in de Duivelsrotsen. Daar probeert Rumo met de haaimade Smeik te ontsnappen. Vervolgens voert de zilveren draad die hij met zijn innerlijk oog waarneemt hem naar de stad Wolperting, waar hij schoolgaat en... de mooie Rala leert kennen. Bij wijze van liefdesgeschenk wil hij een kistje voor haar vervaardigen van hout uit het beruchte Nurnenwoud, maar terwijl Rumo het bos in trekt, worden al zijn Wolpertingse vrienden tot slaaf gemaakt van Gaunab, de krankzinnige dwergkoning. Rumo en de zijnen moeten alles op alles zetten om hem te verslaan, een strijd die tot een hoogtepunt komt in het Theater van de Schone Doden, en die maar één winnaar kent...

Rumo is een Wolpertinger: een kruising tussen een wolf en een ree (In Zamonië kan dat ja... soorten mixen zich veel makkelijker dan bij ons: zo krijg je ook haaimades en bloedhammen - wat dat voor soorten zijn ga ik niet uitleggen). Wolpertingers zijn enorm goede vechters en dat is maar goed ook, want Rumo komt de nodige gevaren tegen. Eenogige cyclopen, metalen legers, nurnen en vriesfratten bijvoorbeeld (wat dat allemaal voor wezens zijn ontdek je in het verhaal). In tegenstelling tot Hildegunst van Mythenmetz (de hoofdpersoon uit Stad van de Dromende boeken die nogal op zijn comfort is gesteld en niet erg van actie houdt) is Rumo één en al energie en actie. Verhalen moeten over vechten en knokken gaan en verder moeten er vooral dingen gedáán worden.

Het verhaal is ook een raamvertelling voor andere verhalen, dat is vaak erg leuk maar houdt het verhaal af en toe een beetje op. Ik werd er soms net zo ongeduldig van als Rumo. Voor mijn gevoel duurde het daardoor lang voor het verhaal op gang kwam. Eenmaal in de onderwereld krijgt het verhaal meer vaart en heb ik dat gevoel niet meer gehad. Dit is echt een aanrader: 4 sterren.

Interesting times - Terry Pratchett

There is a curse. They say: "May you live in Interesting times"

Dit is een van mijn favoriete Schijfwereld-delen. Ik kan niet precies uitleggen wat dit verhaal nu anders maakt, maar de combinatie van personages en de sfeer van het verhaal is precies goed. Korte samenvatting van het verhaal:

Rinzwind belandt op het Tegenwichters continent in het Agatese Rijk. Het Rijk is een soort parodie op het China onder de keizer en de krijgsheren. In het Rijk is een verwoede strijd om de macht gaande tussen de Krijgsheren nu de keizer op sterven ligt. Dan is er ook nog Cohen de barbaar en zijn Zilveren Horde van bejaarde barbaarse helden. En er is Tweebloesem - uit The color of magic en The light fantastic - die met het verhaal: "Wat ik in mijn vakantie heb gedaan" de nodige onrust veroorzaakt in het Agatese Rijk. Rinzwind wordt als altijd gevolgd door De Bagage, zijn slechtgehumeurde koffer op beentjes. De grote tegenstrever in het verhaal is Lord Hong. Lord Hong is het hoofd van de familie Hong, en Grootvizier van de Keizer van het Agatese Rijk. En dan zijn er nog de rebellen - Het Rode leger - die met vastberaden leuzen - "Necessarily Extended Duration To The Red Army! Regrettable Decease Without Undue Suffering To The Forces Of Oppression!" - van plan is de heerschappij van de Keizer om ver te werpen...


Favoriete quote van Rinzwind uit dit deel (over politiek):

"I know about people who talk about suffering for the common good. It's never bloody them! When you hear a man shouting "Forward, brave comrades!" you'll see he's the one behind the bloody big rock and the one wearing the only really arrow-proof helmet!"

Luchtig leeswerk...

Op zoek naar iets luchtigs, heb ik zaterdagavond Night Huntress van Yasmine Galenorn uit mijn kast gepakt. De Otherworld/Sisters of the moon-serie is een reeks over 3 half Fee (Fae) half menselijke zusjes die hier op aarde (Earthside) werken voor de "Otherworld Intelligence Agency". Ze komen erachter dat er in de Hel een machtswisseling heeft plaatsgevonden en Shadow Wing, de nieuwe leider van het gespuis wil met behulp van de Spirit Seals de grenzen tussen de werelden opheffen en de aarde en elfenwereld met de grond gelijk maken. In elk deel wordt het verhaal vanuit een andere zus verteld.





















Meet the D'Artigo Sisters--three half human, half-Fae, wild and sexy members of the OIA--the Otherworld Intelligence Agency. Camille, a witch, Delilah, a werecat, and Menolly, an acrobat extraordinaire turned vampire, are sent Earthside to keep them out of trouble by their superiors, who consider the girls nothing but a bunch of bumbling half-breeds. But the girls soon find themselves smack in the middle of Demon-Central when Shadow Wing, the leader of the Subterranean Realms, decides to attempt a coup on both Earth and Otherworld.




Urban fantasy is een heerlijk genre om tussendoor te lezen. Als het met een bepaald boek niet wil lukken of als je een dip hebt en je wilt even iets anders. Je moet er niet veel van achter elkaar lezen, dan raak je geïrriteerd (teveel chocola is ook niet goed voor je) Andere bekende auteurs uit dit genre zijn Laurell K. Hamilton (Anita Blake; Merry Gentry); Kim Harrison (De Hollows/Rachel Morgan); Patricia Briggs (Mercy Thompson; Alpha & Omega) en last but not least Charlaine Harris (Sookie Stackhouse) wiens boeken nu tot tv serie worden bewerkt.

Ook dit deel uit de Otherworld serie beviel prima, maar het thema van deze reeks begint wel te slijten merk ik. Het is goed dat er een einde aan zit (ik geloof dat de schrijfster negen delen gepland heeft; dat staat nergens maar er zijn ook negen "Spirit Seals", er zijn drie zusjes - elk drie boeken - het ligt voor de hand). En nog een minpuntje: de schrijfster verteld de hele tijd wat de personages dragen en hoe geweldig ze er daarin uitzien. Dat irriteert mij altijd nogal, en nu bij deel vijf begint het vervelend te worden. Ik ga in ieder geval nog het volgende deel kopen - Demon Mistress - en dan zie ik daarna wel of ik de serie uit ga lezen.

Web van Inkt - Cornelia Funke

Vorig jaar heb ik Cornelia Funke's Hart van Inkt gelezen, en het vervolg Web van inkt was een mooie voor de 999-uitdaging. In de categorie Kinderboeken (v) ben ik bijna op de helft : 4 uit 9.

Meggie is dol op verhalen en op boeken, net als haar vader Mo. Toch heeft Mo nooit iets willen voorlezen, in al die lange jaren sinds Meggies moeder op een raadselachtige manier is verdwenen. Op een nacht klopt er een vreemde figuur bij ze aan. Hij komt ze waarschuwen voor een nietsontziende schurk die achter Mo aan zit, en achter een bijzonder boek dat Mo in handen heeft: Hart van inkt. Meggie heeft dat boek nog nooit gezien. Nu moet Mo zijn dochter wel zijn grote geheim vertellen, en haar uitleggen waarom hij nooit meer wil voorlezen. Mo is in levensgevaar! Ze slaan op de vlucht, en dat is het begin van een uitzonderlijk avontuur.In het vervolg Web van inkt komt Meggie terecht in het verhaal dat door de schrijver Fenoglio is bedacht. Die fantasiewereld is prachtig, maar ook gruwelijk. Meggie en haar dierbaren raken betrokken bij de bloedige machtstrijd tussen twee vorsten en kunnen niet meer aan het verhaal ontsnappen.

Meggie las voor de honderdste keer de afscheidsbrief aan haar ouders:'Liefste Mo! Lieve Resa! Maak je alsjeblieft geen zorgen. Farid moet Stofvinger vinden om hem voor Basta te waarschuwen, en ik ga met hem mee. Ik ben niet van plan om lang te blijven, ik wil alleen het Woud zonder Wegen zien en de Spekvorst, de mooie Cosimo en misschien nog de Zwarte Prins met zijn beer. Ik wil de feeën weerzien en de glasmannetjes en Fenoglio. Hij zal me ook terugschrijven. Jullie weten dat hij het kan. Wees niet ongerust. Capricorno is er immers niet meer. Tot gauw, duizend kussen, Meggie'

Het duurde even voor ik erin zat, maar toen ik dit verhaal ook niet meer wegleggen. Het is echt enorm spannend en alle personages maken een interessante ontwikkeling door. Wat ik leuk vind aan dit boek is dat Funke speelt met de almacht van de schrijver. De schrijver Fenoglio heeft de Wereld van inkt geschapen. Als hij een stukje herschrijft en laat voorlezen door Meggie, verandert hij het verhaal en de gebeurtenissen. Toch zijn er ook dingen waar hij geen invloed op heeft. In de tien jaar die zijn verlopen terwijl een aantal personages uit het verhaal verdwenen, omdat ze door Mo waren "uit het boek waren gelezen", is de Wereld van inkt verder gegaan en heeft zich onafhankelijk van de schrijver ontwikkeld. Ook hebben personages zich daardoor anders ontwikkeld en gedragen zich anders. Het wordt daardoor een beetje verhaal in een verhaal, en toch ook weer niet. Daardoor doet het ook wat denken aan 'Schaduw van de wind' van Carlos Ruis Zafón, waarin tot leven gekomen verhalen en personages ook een grote rol spelen.

Het volgende deel is Nacht van inkt, dat bewaar ik nog even voor later...