Deze week heb ik De Lappenheks van Garth Nix uitgelezen. Ik vond het best een aardig kinderboek, maar ik kon er toch niet zo goed inkomen. Het verhaal is in orde, maar de schrijfstijl klopt op de een of andere manier niet helemaal.Hieronder de flaptekst:
Julia en haar broer Paul vinden op een verlaten strand aan de Australische noordkust een enorm groot en verlaten vogelnest. In het nest vindt Julia een lappenpop, de mooiste die Julia ooit heeft gezien; bijna betoverend mooi' Maar de pop bevat de geest van de Lappenheks die het lichaam van Julia in bezit neemt om terug te keren naar het magische land Yendre, waaruit ze ooit werd verbannen. Om zijn zus te redden volgt Paul de heks door tijd en ruimte naar Yendre, waar ze haar strijdkrachten verzamelt om Yendre opnieuw aan zich te onderwerpen. Er zijn inmiddels duizenden jaren voorbijgegaan en de magiërs die haar eerder versloegen zijn reeds lang verdwenen. Niets lijkt haar overwinning in de weg te staan - behalve Paul' Terwijl Paul op zoek naar zijn zus het ene avontuur na het andere beleeft en steun vindt bij de inwoners van Yendre, zit Julia opgesloten in de geest van de Lappenheks. Haar situatie lijkt hopeloos, totdat ze hulp krijgt uit wel heel onverwachte hoek'
Klinkt heel spannend, en dat is het ook wel. In de hoofdstukken wordt telkens gewisseld tussen het perspectief van Paul (op zoek) en Julia (In het "hoofd" van de Lappenheks). Paul is 11, Julia iets ouder en daar zit het probleem. Ik heb een beetje moeite met het idee dat een meisje van 12 of 13 nog geobsedeerd raakt door een lappenpop (ook al is het door magie), maar misschien reken ik teveel naar mezelf toe. Leestechnisch is het een verhaal voor 10 jaar en ouder, maar qua vertelstijl is het een verhaal voor kinderen van 8 tot 10 jaar oud. Op de een of andere manier wringt dat, maar ik weet niet precies wat het is. Ideeën?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten