Rumo & de wonderen in het donker

Dit weekend heb ik Rumo & de wonderen in het donker van Walter Moers uitgelezen. Het verhaal speelt zich af in het fictieve Zamonië net als Stad van de Dromende Boeken, waar ik enorm van heb genoten.

Zolang Rumo als jonkie op de boerenhoeve van de 's Verrenzandse dwergen verblijft, wordt hij door iedereen vertroeteld. Maar cyclopen doen een inval en voeren alle bewoners in een zak af naar een grot in de Duivelsrotsen. Daar probeert Rumo met de haaimade Smeik te ontsnappen. Vervolgens voert de zilveren draad die hij met zijn innerlijk oog waarneemt hem naar de stad Wolperting, waar hij schoolgaat en... de mooie Rala leert kennen. Bij wijze van liefdesgeschenk wil hij een kistje voor haar vervaardigen van hout uit het beruchte Nurnenwoud, maar terwijl Rumo het bos in trekt, worden al zijn Wolpertingse vrienden tot slaaf gemaakt van Gaunab, de krankzinnige dwergkoning. Rumo en de zijnen moeten alles op alles zetten om hem te verslaan, een strijd die tot een hoogtepunt komt in het Theater van de Schone Doden, en die maar één winnaar kent...

Rumo is een Wolpertinger: een kruising tussen een wolf en een ree (In Zamonië kan dat ja... soorten mixen zich veel makkelijker dan bij ons: zo krijg je ook haaimades en bloedhammen - wat dat voor soorten zijn ga ik niet uitleggen). Wolpertingers zijn enorm goede vechters en dat is maar goed ook, want Rumo komt de nodige gevaren tegen. Eenogige cyclopen, metalen legers, nurnen en vriesfratten bijvoorbeeld (wat dat allemaal voor wezens zijn ontdek je in het verhaal). In tegenstelling tot Hildegunst van Mythenmetz (de hoofdpersoon uit Stad van de Dromende boeken die nogal op zijn comfort is gesteld en niet erg van actie houdt) is Rumo één en al energie en actie. Verhalen moeten over vechten en knokken gaan en verder moeten er vooral dingen gedáán worden.

Het verhaal is ook een raamvertelling voor andere verhalen, dat is vaak erg leuk maar houdt het verhaal af en toe een beetje op. Ik werd er soms net zo ongeduldig van als Rumo. Voor mijn gevoel duurde het daardoor lang voor het verhaal op gang kwam. Eenmaal in de onderwereld krijgt het verhaal meer vaart en heb ik dat gevoel niet meer gehad. Dit is echt een aanrader: 4 sterren.